این دوره که ۳۶ ساعت آموزشی را در ۶ روز کاری پوشش داد، تنها به فضای کلاس درس محدود نشد؛ بلکه با رویکردی جامع، ترکیبی از آموزشهای نظری و تمرینات عملی در طبیعت را در بر گرفت. شرکتکنندگان در این دوره، علاوه بر یادگیری اصول علمی مدیریت آب، با روشهای میدانی و عملیاتی برای جمعآوری و ذخیرهسازی آب در مناطق دشوار جغرافیایی آشنا شدند.
دکتر سلیمانی در جریان این دوره، بر ضرورت بهکارگیری دانش مدرن در کنار روشهای سنتی برای مقابله با بحران کمآبی در مناطق عشایری تأکید کرد. این دوره آموزشی گامی مؤثر در جهت ارتقای دانش فنی متخصصان و ایجاد راهکارهای پایدار برای تضمین دسترسی به آب شرب سالم در مناطق آسیبپذیر اقلیمی است.
وی در بخش عملی این دوره به شرکتکنندگان اظهار داشت: «تأمین آب شرب در مناطق عشایری نباید تنها با نگاهی سنتی و محدود به منابع موجود انجام شود؛ ما باید با استفاده از تکنولوژیهای نوین و روشهای خلاقانه جمعآوری آب، وابستگی این جوامع به منابع آبی ناپایدار را کاهش دهیم.»
دکتر سلیمانی همچنین با اشاره به چالشهای اقلیمی افزود: «آموزش عملی و میدانی به کارشناسان، کلید اصلی انتقال دانش از کتاب به طبیعت است. ما در این دوره تلاش کردیم تا راهکارهای عملیاتی برای مقابله با کمآبی را در شرایط واقعی جغرافیایی به نیروهای اجرایی آموزش دهیم تا بتوانند در مواجهه با بحرانهای خشکسالی، اقدامات مقتضی را انجام دهند.»


